De caufa efficiente.	. 207
fonum & vocem articulatam excipiat, nec ideo fentiat flatum vllutn quafi venti. Sic etiam t exi- Pr. i o. ftimo fieri in ea mirabili noui ex Angliæ Academia inuenti buccina ftentorophonica 5 vt ipfi vocant: quæ fcilicet non modo fyllabas aut vocabula feorfim, verum fermocinationem euam ״?bonica■. integram defert libere & clare audiendam ad duo , necnon ad tria milliaria j prout vitra qua-tuor vel quinque pedes longior fuerit.	_	.	.
Ad 6. viget» etiam hic ,error ille idem imaginandi circahuiufmodi, quas inducit autor, faltationes; putat enim (aut, quafi ego putem , fupponit ) fpiritus intra neruos motitare fe initer eorum, de quibus Ecloga 6 dicitur.
Tum vero in numerum, faunofque, ferafque videres
'Ludere.	...
Quale ipirituum tripudium mihi in mentem nunquam venit, nifi cum quadam analogia, quam fatis explicui abfque vilo excurfu, & fubfultu.
Ad 7. Iam explicui x quomodo poffint fpiritus ifti moueri ad negotium quod eft ferendi,
& propagandi motum ab obiedo ipfis imprefliim j ne fit error ille imaginandi, quo eiidem epfHfra, velut neceflàrium quid attribuitur ire in omnem partem &c.
Ad 8. modus ,y quo poflìint ij motus, omnium obiedorum differentias &c. diftindæ re-prefentare , fimilis eft illi; quoiam ,exdiclis num. 30, intelligitur folis ijs motibus quos aeri ?netum decem Sc amplius qua cymbala, qua tintinnabula pereuflà Sc fe vibrantia imprimunt, repræ- efi ÍW*' fentari diftinéte hinc multitudo , hinc diuerfitas, hinc & confenfus totaque inde refultans harmonia : nec eft difficilius vt vnis colores, & alia vifibilia repræfententur oculo ; quam vc aliis mediantibus repræfententur auri fyllabæ, vocabula , fermo integer , vt ad 5 dicebam de tubo & buccina, quibus longiffime atque diftindiffime illa feruntur 5 illa , inquam, ac non foltim diferimine foni ex diuerfis tintinnabulis verum etiam complexus &i ordo vocum ar-ticulatorum. Ac præterea quomodo concipit hic autor fiet i poflè vt motibus lingua: lòlis ex-primantur obiecla omnia quæcunque poflìint fub conceptum venire, fimulque eorum difte-rentiæ, vt &conuenientiæ?Tantone igitur operi fufficiet aërulus lingua vt plectro percuftus,
& addentes, labra , palatum, larfugem &c. illifus ; & non poterit fufficere fpiritus tenuif-fimus ab obieclo multiplici percuftus &c.
Ad 9. Iam z intelligitur non nifi prauam effe iftam confequentiam, quippe dudam ex an- 2 -¿¿9 & tecedente, in quo perpetuus fuit imaginandi error.	״y°’,
Ad 10. Iftam quoque falfam effe confequentiam eo clarius eft, quo non nifi ex precedente ׳־»»?־<«* prius falte ducitur.	e^e W*״
Ad ii. Argumentum» hoc ( vtfere folita eft ex fuis argumentari credulitas ) totum, a pace dixerim ,fuit chimxricum ; quod folo, vt oftenfum eft, conftitit errore imaginandi rem, g à me propofitam; quæ (quidquid ille improperet) ficnonchimxricaeft,vt certiffimis eam ebtmtn-hinc Phyfices, hinc Mechanices principiis optime cohaerere, ex iifque deduci oftenderim.	cum'
Preterea vero id quod addit hic autor fedionis fuæ feptimx num. 15, in quo nititur infir- 3 ! mare analogiam ,quam ad rem meam ego fumpfi ex actione qua librum Angelus mouetj iam ex didis num. 23 & 2 5 intelligitur nullius effe momenti : difcuflis enim nebulis mani-feftat fefol ipfe fud fplendore. Etpræfertimludicrum ¿eft id quod ait num. 17 de angelica b ludi-motione adiua, quafi non vitali : nam in primis, fi non eft vitalis immanens, erit faltem vi-talis tranfiens, vt per fe clarum eft. Ac deinde falfo putat me analogiam iftam ( quam hic fo- motionem lam impugnat) poneremein vitalitate aut non vitalitate5 vt iam ex didis num. 23. perfpi-cutim eft. Denique rex didis etiam intelligitur ,quam fitfalfum id quod num. 18 velut per tjp, vita-confequentiam addit, Ex eo autem quod intelleffio infuffiitenter, & male explicetur per mo- lem■ tum illum virtualem 5 /equitur à pr¿ditto autore male etiam explicari att tonem voluntatis■, Sic. c s' lictt falte, inquam, eft i ftaconfequentia ;quia è contra ,cum egregie acfufficientcr explicuerim vítaUi.fat‘ eo motu virtuali adionem intelledus ; primo quia politine rationem eius dedi num. 24,25,6c Í» tamen 26 ;acfecundo quia abfurda,quæ voluit irrogare depuli num. tum 30, tum 315 preter illa quæ dicam cap. 24 ; fcquitur adionem quoque voluntatis explicatam à me appofite, quan-tum fufficere poffit. Et fic ad fed. 7, quatenus illa me refpicit, fatisfadum effe puto.	3 3
Sedione. 8, cui titulus eft, d tRcfeliuntur argumenta aduerjariorum contra dieta de proda-ttione ignis ex	vbi experimenta quædam notiflima, quibus ego politis, gUm.de»c•
argumentabar ad formaro in accenfione ignis noua ,genitam excludendam , ac fine ea ra- cenfi°ne tionem accenfionis reddendam ; conatur hic autor eludere : fed è contra, vt rem cito per- »™lurf ficiam, tria repono. Primum e eft, vt in aliis dixi, quod quamuis poflèt ( quod, fi deo placet, eauï* non obtinebic) argumentum iftud eludere; nullum inde tamen, iuxta didanum. 1 2. 6c 11,f“rmaéius. ei obueniret emolumentum pro forma ignis, aut à pari pro alia quacunque ex nihilo , Sc fi- e Sed n°a muí exfubiedo produda Sic. Alterum eft, multum abefle , vt ea experimenta fufficien-ter explicet in fauorem fuæ format. Nam in primis id quod ait num. 3 ,fuifle à me in tXX.T
enumeratione